W Peru znajdziemy mnóstwo atrakcji turystycznych i miejsc gwarantujących przepiękne, unikalne widoki i atmosferę. Oprócz Limy, na szczególną uwagę zasługuje i Arequipa – miasto położone u stóp czynnego wulkanu oraz Cusco – dawna stolica państwa Inków.

Największy wpływ na dzisiejszy wygląd peruwiańskich miast, miała wielowiekowa i niezwykle bogata historia tego regionu świata. W okresie prekolumbijskim istniała tu zielona puszcza, a mieszkańcy żyli głównie z rolnictwa i połowów ryb. Architektura wielu miast zachowała jednak charakter, jaki nadali jej pierwsi budowniczy tutejszych osad miejskich – hiszpańscy konkwistadorzy.

Na uwagę zasługuje ponad 2 tys. kilometrów peruwiańskiego wybrzeża, bogatego w urocze hoteliki, malownicze porty i zabytkowe chaty w kolonialnym stylu otoczone barwnymi ogrodami.

Takie nadmorskie miasta jak Callao, Lima, Talara czy Paita oczarują nas nie tylko oryginalną, hiszpańską architekturą, ale również świetną bazą rozrywkowo-rekreacyjną umiejętnie wkomponowaną w dziki krajobraz.

Największym powodzeniem cieszą się jednak Lima, Cusco i położona na zboczach wulkanu Arequipa. Są to miejsca doskonałe na krajoznawcze wycieczki, wymarzone dla miłośników przygód i piękna dzikiej przyrody.

Lima
Lima, założona w 1535 roku w efekcie wypraw geograficznych, typowych dla epoki odrodzenia, przez wielu nazywana Miastem Króli, dzisiaj jest największym ośrodkiem turystycznym i gospodarczym kraju. Miasto pod wieloma względami jest niepowtarzalne. Spowija je głęboka mgła nazywana przez tamtejszych mieszkańców garuą.

Do najciekawszych miejsc bezsprzecznie należy główny plac Plaza Mayor, na którym skupiają się najważniejsze peruwiańskie instytucje i zabytki. Na uwagę zasługują Pałac Arcybiskupi, główna ulica Limy – Jiron z najbardziej ekskluzywnymi sklepiki i uroczymi kramami z pamiątkami oraz Pałac Rządowy. Tutaj też usytuowane są hotele na każdą kieszeń i upodobania.

Warto zwiedzić okolice Kanału El Zanjon – miejsca, gdzie kursują kolorowe stateczki wycieczkowe, a na brzegu gościnni gospodarze zapraszają do tawern i restauracji na świeżym powietrzu.

Cusco
Do dziś główną atrakcją miasta są pozostałości inkaskich budowli. Miejscowa ludność mówi tu prawie zapomnianym, starożytnym dialektem keczua, a samo miasto jest najstarszym ośrodkiem miejskim całej Ameryki Południowej.

Główną arterią miasta jest plac Plaza de Armas z wijącą się w kierunku północno-wschodnim ulicą Avenida Sol. Tutaj znajdziemy zabytki w stylu kolonialnym – białe domki ozdobione misternie wykonanymi okiennicami i rzeźbionymi drzwiami.

Do najchętniej odwiedzanych miejsc należą katedry Santo Domingo i Coricanchy, Santa Catalina, oraz muzea miejskie o wdzięcznych nazwach Museo de Historia Regional i Museo de Arte Religioso. Wymienione zabytki można zwiedzić bezpłatnie, za możliwość zwiedzenia innych, najczęściej pobierana jest niewielka opłata

Arequipa
To drugie co do wielkości miasto w Peru, położone w górach Cordillera Volcanica, na zboczach czynnego wulkanu. Oprócz gwarantowanych tu pięknych widoków, będziemy mieli okazję zwiedzić cały szereg unikalnych zabytków i budowli, na czele z kościołem Jezuitów La Campańa wybudowanym w typowym dla tego regionu stylu mestizo.

Główną ulicą miasta jest San Juan de Dios, przy której usytuowane są restauracje i sklepy. Miasto szczyci się nietuzinkowym zabytkiem - klasztorem Monasterio de Santa Catalina.

Peruwiańska kuchnia na wybrzeżach Oceanu Spokojnego, różni się nieco od kuchni, którą znajdziemy w Andach. Im wyżej w góry tym mniej dań rybnych, a więcej mięsnych. Do tradycyjnych potraw podawanych na wybrzeżu można zaliczyć takie dania jak ryba marynowana z cytryną, chili i cebulą, podawana na zimno z gotowanymi lub słodkimi ziemniakami (ceviche de corvina), czy podane podobnie krewetki (ceviche de camarones). Bardzo popularny jest stek smażony z cebulą, pomidorami i ziemniakami podawany z ryżem (lomo saltado).

W górach podawana jest gęsta i sycąca zupa z makaronem, wołowiną, jajkiem, mlekiem i warzywami (sopa a la criolla) lub awokado nadziewane warzywami z majonezem (palta a la jardinera). Peruwiańczycy piją te same napoje, co Europejczycy, tylko dużo słodsze. Wśród napojów alkoholowych można spotkać kilka gatunków piwa. W Peru pija się piwa zarówno jasne (malta) jak i ciemne (negra). Do najsłynniejszych browarów należy Cuzco oraz Arequipa.

Specjalnością Peruwiańczyków jest pisco, napój narodowy, który zazwyczaj podaje się w postaci koktajlu z białkiem jaj, sokiem z cytryny, słodkim syropem i lodem.

Peru to kraj o bogatej, wielowiekowej historii. Na terenie dzisiejszego Peru w okresie prekolumbijskim istniały rozwinięte cywilizacje indiańskie. Po zdobyciu Peru przez hiszpańskich konkwistadorów na czele z Francisco Pizarro, utworzono tu największe i najbogatsze wicekrólestwo.

Mimo zrywów powstańczych Inków nie udało się pokonać hiszpańskich kolonizatorów. W XIX wieku w całej Ameryce Południowej pojawiły się dążenia niepodległościowe od hiszpańskiej metropolii. Dopiero w 1821 roku dzięki obcym bojownikom Peru proklamowało niepodległość.

Ogromne bogactwa naturalne kraju nie pomogły mu w XIX i XX wieku uzyskać odpowiedniej pozycji międzynarodowej. Sytuacja wewnętrzna Peru była niestabilna, a szerokie rzesze społeczne cierpiały biedę. Wielokrotnie armia, na dłuższe lub krótsze okresy, przejmowała władzę lub wpływała na polityczną sytuację w kraju. Po okresie dyktatorskich rządów Alberto Fujimoriego, w demokratycznych wyborach władzę zdobył Alejandro Toledo, był pierwszym prezydentem indiańskiego pochodzenia w historii kraju i całej Ameryki Południowej.

Pomimo pewnych osiągnięć na polu gospodarki i względnego uspokojenia sytuacji w Peru, kraj ten nadal boryka się z licznymi problemami społeczno-politycznymi.